Nichiren Daishonin’s boeddhisme

NAM MYOHO RENGE KYO kan worden omschreven als een gelofte, een uitdrukking van vastberadenheid, om onze Boeddhanatuur te omhelzen en te manifesteren. Het is een belofte aan onszelf om nooit toe te geven aan moeilijkheden en om ons lijden te overwinnen. Tegelijkertijd is het een gelofte om anderen te helpen deze wet in hun eigen leven te openbaren en geluk te bereiken.
Het reciteren van NAM MYOHO RENGE KYO is een daad van geloof in de Mystieke Wet en in de omvang van de inherente mogelijkheden van het leven. NAM MYOHO RENGE KYO is geen mystieke uitdrukking die bovennatuurlijke kracht voortbrengt, noch is het een entiteit die ons transcendeert waar we op vertrouwen. Het is het principe dat degenen die een normaal leven leiden en consequente inspanningen leveren, zullen zegevieren.

Wanneer we ervoor kiezen dingen te bekijken in termen van hun oneindige positieve mogelijkheden, worden onze gedachten en acties een constructieve invloed en helpen ze om de voorwaarden te creëren om dat potentieel te realiseren.
Vanwege de intieme verbinding van alle dingen, heeft ieder van ons ten allen tijde een diepgaande invloed op de gedeelde realiteit van het leven. De manier waarop we dingen zien heeft een duidelijk en gedefinieerd effect op de werkelijkheid. Dit realiserend stelt ons in staat om te handelen met het vertrouwen dat we de werkelijkheid kunnen vormen in de richting van positieve resultaten.
De meest positieve en constructieve visie is om te geloven in de onbegrensde positieve mogelijkheden die inherent zijn aan al het leven. Boeddhisme noemt dit potentieel – de ware aard van het leven – ‘Boeddhaschap’, dat Nichiren heeft gedefinieerd als NAM MYOHO RENGE KYO. Nichiren moedigde zijn volgelingen aan om deze zin te reciteren met de vaste overtuiging dat ze daarmee het latente potentieel van Boeddhaschap kunnen aanboren in zichzelf en in de situaties waar ze deel van uitmaken.

We zijn uiteindelijk zelf verantwoordelijk voor alles wat er in ons eigen leven gebeurt.
Wijzelf zijn de ultieme sleutel om de situatie te veranderen. Elke emotie of elk levensstaat kan ten positieve worden gebruikt. Dit komt omdat elke levensstaat alle andere levensstaten van het leven bevat en daarom dynamisch is.

Door het reciteren van NAM MYOHO RENGE KYO kunnen we onze levensstaat verhogen en negatieve emoties omzetten in een positieve kracht om de situatie positief te verranderen.
Woede kan dus een constructieve kracht zijn om dingen positief te veranderen.
Net zoals koolstofstaal kan worden gemagnetiseerd, wordt je leven gepolariseerd door de recitatie van nam myoho renge kyo. Hierna schiet je niet in alle richtingen, maar wijs je als een speerpunt naar je doel.

Advertenties

Wees positief en laat je niet verslaan

Een wijs persoon die ongevoelig is voor de acht winden kan ook iemand worden genoemd die nooit toegeeft aan de nederlaag.
Zij die hardnekkig verder blijven gaan, die weigeren om zich ook maar te laten ontmoedigen of verslaan door de pijnlijkste beproevingen en tegenslagen, winnen uiteindelijk, hoe dan ook.
Wie zich nooit laat verslaan, wie een onoverwinnelijke houding heeft, is nooit somber of terneergeslagen. Wees positief en laat je niet verslaan. Laat je hoofd niet hangen, kijk naar de toekomst, wees zelfverzekerd, en daag alles vol vertrouwen en positief uit, vanuit een onoverwinnelijke houding.
Wij koesteren deze prachtige boeddhistische leer die ‘levende wezens (in staat stelt) te genieten in alle rust’. Wij ‘beschouwen zowel lijden als vreugde als onontkoombare feiten, en gaan door met het reciteren van Nam Myoho Renge Kyo, wat er ook gebeurt’. Laten we gestaagd verdergaan in geloof en uitstijgingen boven alle hindernissen die op ons pad komen.

Generaal steentijger

De machtige strijder generaal Li Kuang, wiens moeder was verslonden door een tijger, schoot een pijl naar de steen waarvan hij geloofde dat het de tijger was. De pijl drong de steen helemaal tot zijn veren door. Maar toen hij eenmaal besefte dat het maar een steen was, was hij niet meer in staat om het opnieuw te doorboren. Later werd hij bekend als Generaal Steen Tijger.

bron: https://www.nichirenlibrary.org/en/wnd-1/Content/128

Ik beoefen dit boeddhisme zo’n beetje vanaf mijn 16e. Het bovenstaande geschrift was een van de eerste die ik leerde kennen. Het is altijd een van mijn grootste drijfveren geweest.

Ik dacht altijd dat ik niet kon leren. Een allround vakman worden als storingsmonteur was in mijn ogen altijd onmogelijk. De kennis en diploma’s die je daar voor nodig hebt, dat was voor mij echt niet haalbaar.

Door mijn boeddhistische beoefening begon ik te verranderen. En omdat ik veranderde, verranderde mijn omgeving met mij mee. Alles werd als het waren gepolariseerd, en alle atomen begonnen de zelfde kant op te staan. Door de mystieke wet kwamen er mensen op mijn pad die mij verder hielpen. Ik werd steeds beter in mijn werk. Na jaren werken was het moment gekomen dat ik een besluit nam. Het besluit om terug naar school te gaan. Door mijn boeddhistische beoefening, en met generaal steentijger in mijn achterhoofd kon ik zo’n sterk besluit nemen dat mijn omgeving er van vibreerde.

Nu zo’n acht jaar later heb ik de baan van mijn dromen bij een internationaal bedrijf waar ik trots op ben. Tevens ben ik met de laatste loodjes bezig van de opleiding servicetechnicus elektrotechniek mbo 4. Ik heb dan meer diploma’s dan ik ooit had durven dromen.

Ik kan gemeend zeggen dat ik al mijn dromen heb waargemaakt en het voor mij onmogelijke, mogelijk heb gemaakt.

Over Discriminatie

In het hoofdstuk ‘Parabels’ van de Lotus Soetra zegt boeddha Shakyamuni: “Alle levende wezens zijn mijn kinderen”, waarmee hij aangeeft dat alle mensen kinderen van de Boeddha zijn. In het hoofdstuk ‘Het oprijzen van de schattoren’ van de Lotus Soetra verschijnt een met zeven soorten schatten versierde toren vanuit de aarde. Deze schattoren bestaat oorspronkelijk in het leven van levende wezens. Dit betekent dat alle mensen de kostbare schattoren, ofwel de boeddhanatuur bezitten.

[Uit: The Lotus Sutra, vert. Burton Watson (New York, Colombia University Press, 1993), 69 en 170.]

Voorspoed

Nichiren Daishonin schreef: “Het woord ‘voorspoed’ (Jpn. kudoku) duidt op het zuiveren
van de zes zintuigen. Het element ku van het woord kudoku duidt op geluk of voorspoed.
Het duidt ook op het resultaat dat we verwerven als we het slechte of negatieve overwinnen;
het element doku wijst op de kwaliteiten die we verkrijgen door goed te doen. Daarom duidt
het woord kudoku op het bereiken van boeddhaschap in onze huidige gedaante.” (OTT, 147-
48)

Het is erg belangrijk dat we onze negatieve impulsen en elke vorm van onrecht uitdagen en overwinnen. Het is het beste te beginnen met onze eigen fundamentele duisternis, de
innerlijke negatieve tendensen die twijfel en ongeloof veroorzaken. Door deze uitdaging aan te gaan verandert de richting die ons leven opgaat mee met de keuzes die we maken. Ook
door de negatieve tendensen buiten onszelf uit te dagen, wordt onze boeddhanatuur geactiveerd en door deze verandering verschijnt er grote voorspoed in ons leven.

Ku (leegte)

“Een begrip van ku [leegte] helpt ons om te zien dat, ondanks hoe we ze soms zien, dingen – mensen, situaties, relaties, ons eigen leven – niet vast liggen, maar dynamisch zijn, en voortdurend veranderen en evolueren. Ze zijn gevuld met latent potentieel dat op elk moment tot uiting kan komen. “

Het Leegte concept van shunyata (Sanskriet), of ku (Japans), is op verschillende manieren vertaald als latentie, non-substantialiteit en leegte. Een van de eerste gedetailleerde beschrijvingen van dit idee komt van de boeddhistische geleerde Nagarjuna, woonachtig in India tussen de 150 en 250 CE. Nagarjuna geloofde dat de staat van “noch bestaan noch niet-bestaan” die in dit concept wordt beschreven de ware aard van alle dingen uitdrukte.. Het paradoxale karakter van dit idee, echter, maakt het enigszins vreemd aan Westerse dualistische logica, en heeft geholpen bij te dragen tot een stereotype van het boeddhisme als een vrijstaande, mystieke filosofie die de wereld ziet als een grote illusie. De implicaties van ku, zijn echter veel meer down-to-earth, en komen in feite overeen met de bevindingen van de hedendaagse wetenschap.
Moderne natuurkunde is in een poging om de essentie van materie te ontdekken, aangekomen op een beschrijving van de wereld die zeer dicht bij die van Nagarjuna komt. Wat wetenschappers hebben ontdekt is dat er geen feitelijke, gemakkelijk herkenbaar “ding” is aan de basis van de materie. Subatomaire deeltjes, de bouwstenen van de fysieke wereld die we bewonen, lijken te oscilleren tussen staten van zijn en niet-zijn. In plaats van een vast “ding” in een bepaalde plaats, vinden we alleen maar verschuivende golven van waarschijnlijkheid. Op dit niveau, is de wereld eigenlijk een zeer vloeibaar en onvoorspelbare plaats, in wezen zonder substantie. Het is deze niet-substantiële aard van de werkelijkheid dat het concept van ku beschrijft.
Ku belicht ook het latente potentieel inherent aan het leven. Bedenk hoe, als we in de greep van een krachtige emotie, zoals boosheid zijn, zich dit uit in ons hele wezen – onze flagrante uiting, stemverheffing, gespannen lichaam en ga zo maar door. Als onze humeur afkoelt, en de boosheid verdwijnt. Wat is er dan mee gebeurd? We weten dat de woede nog steeds ergens in ons bestaat, maar tot het moment dat iets er voor zorgt dat we ons weer boos voelen, kunnen we geen bewijs van het bestaan ervan vinden. In alle opzichten, heeft het opgehouden te bestaan. Herinneringen zijn een ander voorbeeld, we zijn niet bewust van hun bestaan totdat ze plotseling opstaan in ons bewustzijn. De rest van de tijd, net als met onze woede, zijn ze in een staat van latentie of ku: ze bestaan en toch ook niet.
Een goed begrip van ku, helpt ons daarom te zien dat, ondanks hoe we ze kunnen zien, dingen – mensen, situaties, relaties, ons eigen leven – niet vast liggen, maar dynamisch zijn en voortdurend veranderen en evolueren. Ze zijn gevuld met een latent potentieel dat zich kan manifesteren op elk gewenst moment. Zelfs de meest schijnbaar hopeloze situatie bevat verbazingwekkende positieve mogelijkheden.

Het is heel natuurlijk voor ons om verschillende soorten definities toe te passen op mensen, situaties en onszelf, om de wereld te kunnen begrijpen. Als we niet voorzichtig zijn over de aard van onze gedachten en meningen, kunnen we gemakkelijk worden gevangen in smalle en vaak negatieve opvattingen: “Hij is niet een erg aardig persoon,” “Ik ben niet goed in relaties,” “Er zal nooit vrede zijn in het Midden-Oosten. ” Zodra we over iets op deze manier onze keuze maken, leggen we er een beperking op, en sluiten we alle mogelijkheden van positieve groei en ontwikkeling uit.

Als we er echter voor kiezen om dingen te bekijken in termen van hun oneindige positieve mogelijkheden, worden onze gedachten en handelingen een constructieve invloed, en helpen bij het creëren van de voorwaarden om die potentie een realiteit te laten worden.
Vanwege de intieme verbondenheid van alle dingen, heeft ieder van ons, op elk moment een diepgaande invloed op de gedeelde realiteit van het leven. De manier waarop we dingen zien heeft een duidelijke, en gedefinieerd effect op de werkelijkheid. Dit realiserend stelt ons in staat om te handelen met het vertrouwen dat we de werkelijkheid in de richting van positieve resultaten kunnen vormgeven.
De meest positieve en constructieve visie is om te geloven in de onbegrensde positieve mogelijkheden die inherent zijn aan al het leven. Boeddhisme noemt dit potentieel – de ware aard van het leven – “Boeddhaschap”, die Nichiren heeft gedefinieerd als Nam-myoho-renge-kyo. Nichiren moedigde zijn volgelingen aan om deze zin te reciteren met de vaste overtuiging dat door dit te doen, ze de latente potentie van Boeddhaschap in zichzelf kunnen aanboren en in de situaties waar zij deel van uitmaken.

Bron: http://www.sgi.org/about-us/buddhist-concepts/emptiness.html